Systematische bevraging van studenten naar hun ervaringen en meningen betreffende het onderwijs vormt een onderdeel van elk kwaliteitszorgsysteem. Deze evaluaties bieden aangrijpingspunten om, indien nodig, veranderingen of verbeteringen aan het onderwijs door te voeren. Anderzijds leveren ze geobjectiveerde informatie over de kwaliteit van het onderwijs zoals die door studenten wordt ervaren.

Sinds de jaren '80 (van de vorige eeuw) adviseert het ICLON de opleidingen van de universiteit Leiden en de Hogescholen bij de vakevaluaties.

In de praktijk is evaluatie van onderwijsonderdelen of vakken veelal: het door middel van (schriftelijk of digitaal) invullen van een vragenformulier door studenten direct na afloop van het gevolgde onderdeel. Andere methoden als observatie, panelgesprekken,  ‘peer’ evaluatie of inhoudsanalyse worden incidenteel ingezet. 

In de loop van de jaren dat universiteiten en opleidingen onderwijsevaluaties ontwikkeld en gebruikt hebben is er aanzienlijke overeenstemming ontstaan over de belangrijkste thema’s die bevraagd dienen te worden. Naast vragen over  de kwaliteit van het studiemateriaal,  waardering van de colleges, representativiteit van de toetsing, zin van werkgroepen en practica, worden van oudsher ook vragen gesteld over de presentatie van de docenten. Centra (Reflective Faculty Evaluation (1993)) geeft aan dat kijkend naar de vele verschijningsvormen van vragenlijsten de volgende onderwerpen naar voren komen:
 

1. Organisatie, roostering of structuur
2. Docent – student interactie ( soms verdeeld in vragen over de instructie en de docent)
3. Communicatieve vaardigheden
4. Studiebelasting en moeilijkheidsgraad
5. Opdrachten en toetsing
6. Het leren van de student, zelf beoordeling, doelbehaling of vooruitgang

Meten=weten bij rendementsverandering Leiden Law School