De module bestond uit een aantal theorielessen en praktijk lessen. In de theorielessen werden een aantal verschillende antibiotica bekeken en werd de theorie uitgelegd. Deze theorie was soms wat ingewikkeld en het was jammer dat er niet voor iedereen genoeg boekjes beschikbaar waren.

Over het algemeen werd er veel nieuwe theorie uitgelegd en dat was natuurlijk soms wat moeilijk, maar vooral nu we de basis van deze theorie nu op school behandelen is het zeker een toevoeging aan de scheikundige kennis. Na de theorielessen werd de groep opgeslitst in twee delen: een synthesegroep en een organischegroep. Bij de organische groep werden een aantal grondbacteriën uit eigen grond geïsoleerd en bekeken. De synthese groep richtte zich op het maken van nieuw penicilline derivaten maken op chemische wijze. De synthesegroep bestaat uit 4 personen, die weer werden opgesplitst in 2 groepen van 2. Twee donderdagen kregen wij een voorschrift voor het maken van een penicilline. Dat was erg leuk om te doen, vooral omdat er verschillende technieken worden gebruikt die wij op school niet gebruiken of zelfs niet kennen. Ook mochten we hier met stoffen werken die we op school niet eens hebben, dus dat maakte het erg leuk en interresant. Aan het eind van die twee dagen hadden wij dus 4 soorten penicillines geprobeerd te maken. Deze werden getest of ze daadwerkelijk ook de penicilline bevatten die wij dachten gemaakt te hebben. Dit werd gedaan door middel van NMR en de massa bepalen van de penicillines. Vooral de theorie achter de NMR vond ik erg interessant, vooral omdat hij ook wordt gebruikt in de geneeskunde en omdat het een totaal nieuw stukje theorie is waar ik voorheen nog nooit van had gehoord. Helaas waren 2 van de 4 penicillines mislukt. Een dankzij het voorschrift, er weas geprobeerd een nieuwe, snellere methode te ontwikkelen voor de penicilline, maar dat was niet gelukt. De andere penicilline was door onbekende redenen ook niet gelukt.  Uiteindelijk hadden we dus 2 penicillines die we konden testen op de gekweekte grondbacteriën van de organische groep. Deze resultaten moeten we nog bespreken en analyseren, maar wat de uitkomst ook is, het was leuk om de theorie achter het maken van penicilline te weten en het was zeker erg leuk om deze penicillines ook daadwerkelijk te maken.
Nicole

Grondsamples isoleren
Wij hebben dit practicum uitgevoerd met drie mensen: Vera, Jan en Nils. Het doel van het practicum was om uit grondsamples bacteriën te isoleren en te testen op antibacteriële werking (het produceren van een antibioticum). Ook moest er kirromycine uit een vloeibaar medium geïsoleerd worden.  

Kirromycine
We begonnen met het isoleren van kirromycine. Allereerst moesten we het medium verdelen over 2 buisjes en die aanlengen met ethylacetaat. Deze gingen in een centrifuge die de kirromycine scheidde van het medium. Daarna moest de ethylacetaatlaag uit het buisje gepipetteerd worden in een nieuwe. Deze 2 stappen werden nog een keer herhaald. Het opgeloste kirromycine in ethylacetaat werd vervolgens verdeeld over kleine schroefdopbuisjes en in de speedvac gecentrifugeerd. Daarna werd het aangelengd met methanol en bewaard. De volgende week werd de kirromycine in 2 verschillende hoeveelheden op filters aangebracht op bodems waar bacteriën in groeiden. Elke bodem bevatte een ander soort bacterie. Op deze manier werd getest of er werkelijk kirromycine was geïsoleerd. De bodems werden bewaard en de week daarna waren de resultaten binnen. Er was daadwerkelijk kirromycine geïsoleerd, want het remde de groei van Escherichia coliJM101 pUC18 (zie de ringen op de foto’s) en de Streptomyces Albus, maar niet van Pseudomonas aeruginosa zoals verwacht. Verder is met dezelfde bacteriebodems en dezelfde aanpak een controle uitgevoerd met commerciële antibiotica.  

Grondmonsters
Iedereen mocht een grondsample uit eigen omgeving meenemen en ieder kreeg wat grond van een andere locatie. Er werd ongeveer 10 gram zand opgelost in 5 milliliter water en deze oplossing werd 10x, 100x en 1000x verdund. Deze verdunningen werden allemaal apart op speciaal geprepareerde agarbodems aangebracht. Deze zelfgegoten agarbodems bevatten schimmel remmende en gramnegatieve bacterie remmende stoffen. De grondmonsteroplossingen werden bewaard op een plek waar ze groeiden. De week daarna werden op de bruikbare bodems (de bodems die niet al te veel schimmels en slijmbacteriën hadden) gezocht naar potentiële Streptomyceten. Van de bodems werden verschillende bacteriën van een bodem afgehaald en op een nieuwe bodem gestreken zodat deze apart konden groeien. De nieuwe bodems werden ook bewaard op een plek waar de bacteriën konden groeien. De volgende week waren de geïsoleerde bacteriën in een vloeibaar medium opgelost. Deze oplossingen moesten elk in een apart schroefdopbuisje die in een centrifuge gingen. Hierna werd het vloeibare residu uit het buisje gepipetteerd in een nieuw buisje. De oplossingen werden op filtertjes gepipetteerd en deze werden op agarbodems met vier verschillende bacteriën gelegd: Escherichia coli, Escherichia coliJM101 pUC18,Streptomyces Albusen Pseudomonas aeruginosa. De filtertjes zijn hierop gelegd en uiteindelijk zijn rond sommige filtertjes ook ringen ontstaan waar geen bacteriën kunnen groeien. Dus er zitten antibiotica producerende bacteriën in je tuin.
Nils